Mahal ba ng Diyos ang mga makasalanan?
Sa artikulong ito, pag-uusapan natin ang tungkol sa pag-ibig ng Diyos, ang walang kundisyon, kahanga-hanga, kamangha-mangha at ang pag-ibig ng Diyos na nakakapagpabagong-buhay! Kawili-wili na ang mga Kristiyano ay nagsasabi na naniniwala sila na mahal sila ng Diyos, ngunit kadalasan, ang kaalamang ito ay nasa kanilang mga isipan lamang, hindi sa kanilang mga puso. Sa kabuuan, ang mga Katoliko, Protestante, at hindi relihiyoso ay nahihirapan dito. Nahuhulog sila sa takot, pagkakasala, pag-aalala, pagiging perpekto, at maging sobra sa pag-iingat na magkamali.
Isa sa mga pangunahing problema kung bakit tayo nahihirapan sa ating relasyon kay Hesus o sa Diyos ay ang paniniwala natin na ang pag-ibig ng Diyos ay may kondisyon, hindi walang kondisyon. Ito ay batay sa pagiging sapat at paggawa ng lahat ng utos niya sa atin, kahit na hindi natin ito namamalayan
Maling naniniwala tayo na kung magagawa lang natin ang lahat ng tama at maiwasan ang malalaking kasalanan, kung gagawin natin ang lahat ng perpekto, at kung gagawin natin ang lahat ng tama. kung gayon mamahalin tayo ng Diyos at malulugod sa atin. Gayunpaman, kung hindi natin gagawin ang ipinag-uutos sa atin at kung tayo ay nagkakasala ng malaki o madalas, nagkakamali tayo sa pag-iisip na ang Diyos ay galit sa atin o minamaliit tayo at umiiling sa atin. O kaya’y hindi Niya namamalayan bawiing ang Kanyang pag-ibig mula sa atin hanggang sa tayo ay makipagkaisa sa Kanya..
Ang ating buong pang-unawa at relasyon sa Diyos ay umaangat at bumabagsak batay sa kung paano natin tinitingnan ang ating Panginoon at kung nauunawaan natin siya bilang isang mapagmahal na Diyos o isang kakila-kilabot na Diyos – isang galit na Diyos sa mga ulap na humuhusga sa atin, sinusunog ang ating kaluluwa sa Kanyang mga mata, at pinapanood ang bawat bagay na ginagawa natin.
Mahal ba tayo ng Diyos kapag tayo ay nagkasala?
Ang sagot ay isang tumataginting na oo, at kailangan nating malaman kung sino talaga ang Diyos. Narito ang katotohanan: Mahal ka ng Diyos sa lahat ng posibleng sitwasyon. Ang Diyos ay nagmamahal. Mahal ka niya sa lahat ng oras. Hindi minsan. Sa lahat ng oras! Hindi ka lamang mahal ng ating Panginoon kapag ikaw ay mabuti, at pagkatapos ay babawiin Niya ang Kanyang pagmamahal sa iyo kapag ikaw ay nagkasala. Ang ilang mga tao ay nag-iisip ng ganoon. Muli, maraming Katoliko at Protestante ang pinayuhan ko na nahihirapan dito. Hindi nila nararamdaman na sapat sila para sa Diyos.
Dapat nating maunawaan na ang Diyos ay hindi isang mapagmahal na Diyos lamang kapag gumagawa ka ng mabuti, at pagkatapos ay babawiin Niya ang Kanyang pagmamahal kapag gumagawa ka ng masama. Iyon ay magiging isang pabagu-bagong Diyos. Napaka-tao. Ang katotohanan ay ang pag-ibig ng Diyos ay hindi nakadepende sa ating mga gawa.
Ito ay mahirap para sa ilang mga tao na paniwalaan at tanggapin. May mga Kristiyano na palaging nagdarasal ngunit nakikipagbuno pa rin sa ideya na hindi sila mahal ng Diyos, o galit ba ang Diyos sa kanila, o hindi sila sinasang-ayunan. Iniisip nila na kailangan nilang makuha ang pag-ibig ng Diyos sa pamamagitan ng patuloy na pagdarasal ng mga rosaryo o nobenas o chaplets, atbp.
Marami na akong nakausap na nagtapat ng kanilang mga kasalanan sa akin at inakala nila na sila ay hahatulan ko. Gayunpaman, minahal ko lang sila at hindi ako nag-iba ng tingin sa kanila. Ang Diyos ay higit na mapagmahal kaysa sa atin. Siya ay higit na maawain kaysa sa atin. Siya ay isang kahanga-hangang Ama na nagmamahal sa atin nang walang pasubali.
Ang aklat ng Roma, kabanata 5, ay nagpapakita sa atin ng walang kondisyong pag-ibig ng Diyos. Sinasabi nito na kahit nasa ating kasalanan, dumating si Hesus upang mamatay para sa atin, upang ibuhos ang Kanyang dugo para sa atin, upang magdusa ng pinakamalupit na kamatayan para sa atin, upang makasama natin Siya magpakailanman. Dumating Siya upang iligtas tayo noong tayo ay nasa pinakamasama nating kalagayan, noong wala tayong maayos na buhay, at noong tayo ay malayo sa Kanya.
Mahal ka ni Hesus! Gustung-gusto ng ating kahanga-hangang Diyos ang nakikita Niya kapag tinitingnan ka Niya. Ikaw ay natatangi sa Kanyang paningin. Kanyang anak, Kanyang pinakadakilang pangangalaga. Huwag magkamali. Kinamumuhian ng Diyos ang kasalanan! Pero mahal ka niya! Kinamumuhian niya ang kasalanan dahil ito ang naghihiwalay sa atin sa Kanya, at ayaw niyang mawala tayo magpakailanman dahil sa kasalanan. Kaya, muli, kinamumuhian Niya ang kasalanan!! Ngunit mahal ka Niya, at hindi nililito ng Diyos ang dalawa!
Hindi binabawi ng Diyos ang Kanyang pag-ibig sa atin kapag tayo ay nagkasala. Sa katunayan, ang kabaligtaran ay totoo. Kapag nakagawa tayo ng mortal na kasalanan, at maging ang mga kasalanang benyal, sa mas mababang paraan, binawi natin ang ating pagmamahal sa Kanya. Pumipili tayo ng ibang mga diyos at ibang mga diyus-diyosan. Hindi Siya lumalayo sa atin; tayo ang lumalayo sa Kanya!
Ang Kanyang patuloy na pagnanasa ay makasama tayo. Nananabik Siya ng may banal na apoy na tayo’y bumalik sa Kanya, tumanggap ng kapatawaran, at muling makipag-ugnayan sa Kanya, at handa Siyang gawin ang lahat ng kinakailangan upang makipagtulungan sa atin at tulungan tayong mapagtagumpayan ang ating mga kasalanan. Ito ay mahalin Siya muli, makipagkasundo sa Kanya, at hindi ang matakot.
Ang ating buong relasyon ay hindi nakabatay sa kung tayo ay sapat na o hindi. Siguro maaari na tayong tumigil sa sobrang pagsisikap na mapasaya ang Diyos at hayaan Siyang ipakita ang Kanyang biyaya sa ating mga buhay. Marahil ay maaari na tayong tumigil sa sobrang pagsisikap na gawin ang bawat bagay nang perpekto. At ipagkatiwala ito sa Kanya. Napakalaking pasanin na mamuhay na parang perpekto. Alam ng Diyos ang ating mga pagkakamali. Alam Niya ang ating mga damdamin, at kailangan nating ipagkatiwala ang mga ito sa Kanya at hayaan Siyang ipamalas ang Kanyang biyaya at kasakdalan sa ating mga buhay. Kaya muli, mahal tayo ng Diyos at palaging tinatawag tayo pabalik sa pakikipagkasundo sa Kanya.
Ang ilang mga tao ay dapat huminto sa pagsisikap na “mahalin sila ng Diyos.” Itigil ang pagsusumikap nang husto at pagpapahirap sa sarili at inuuntog ang ulo sa pader at pag-aalala araw-araw kung siya ba ay kalugod-lugod Diyos. Nakakabaliw ito. Paulit-ulit nating hinahayaan ang diyablo na magsinungaling sa atin tungkol sa pag-ibig ng Diyos o sa “kakulangan nito.” Kaya, itigil na! Hayaang mong mahalin ka ng Diyos! Hayaan ang iyong sarili na mahalin, mapatawad, at palakasin. Itigil ang pagtuon ng pansin sa pagiging negatibo ng kasalanan at pag-aalala at simulan mong magtuon at magtiwala pa sa kapangyarihan ng Diyos!!
Si Santa Teresa, ang Munting Bulaklak, ay minsang nagsabi na kung siya ay makagawa ng lahat ng kasalanan ng buong mundo, patuloy pa rin siyang magtitiwala sa pag-ibig ni Jesus at sa Kanyang walang hanggang awa. Naalala niya na tatakbo siya at lulukso sa mga bisig ni Hesus at “lulusong” sa karagatan ng Kanyang banal na awa. Iyan ang pananampalataya! Iyan ang tiwala! At iyan ang kailangan natin.
Minsan ay isinulat ni St. Thomas Aquinas na ang pinakadakilang makasalanan ay may pinakamalaking pagtakbo sa awa ng Diyos. Dahil dito, kung ikaw ay isang malaking makasalanan, ikaw ang may pinakamalaking karapatan sa awa ng Diyos. Ang Guro ng pagninilay na si Padre Jean Pierre ay sinabi sa kanyang aklat na, I Believe in Love, na kahit na magkasala ka ng isang daang beses sa isang araw, hindi mapapagod ang Diyos na buuin ka muli at patawarin ka ng isang daang limampung beses sa isang araw. Hindi siya matatawaran sa kabutihang-loob o matatalo ng diyablo.
Kaya’t tumakbo ka sa Kanya tuwing nagkakasala ka. Tuwing ikaw ay nagkakamali, tumakbo ka sa Kanya at sabihin, “Diyos, ginawa ko na naman. Patawarin Mo ako! Bigyan Mo ako ng biyaya na magsikap pa, gumawa ng mas mabuti, at magtuon ng pansin sa Iyong lakas at hindi sa aking kasalanan.”
Isang karagdagang tala: Napansin ko na maraming online na Kristiyano na kumikilos na hindi Kristiyano. Sila ay galit, mapanghamak, bastos, mapanghusga, at talagang masama. Ang mga taong ito ay hindi alam ang pag-ibig ng Diyos at madalas na napakahigpit nila sa kanilang sarili at sa kanilang sariling kasalanan. Dahil dito, sila ay mapanlait, bastos, masungit, at mapanlait kapag nakikipag-usap sa iba o nag-eebanghelyo. Hindi ito nakakatulong sa sinuman at lalo pang nagtutulak sa kanila palayo sa Diyos at pananampalataya (ang eksaktong kabaligtaran ng kung ano ang sinusubukan nilang makamit). Ito ay hindi mula kay Kristo!
Sa kanilang paningin, ang Diyos ay napakahigpit at galit na galit kaya naman sila din ay mabagsik, masungit at galit sa lahat ng kanilang itinuturing na makasalanan. Hindi nila ipinapakita ang pag-ibig ng Diyos o ang katotohanan ng Diyos at ang Kanyang awa. Ang mga taong ito ay kailangang baguhin ang kanilang pamumuhay at pagsisihan ito. Kailangan nilang baguhin nang lubusan kung paano sila makipag-usap sa mga tao. Marami sa atin ang hindi makagagawa ng mas mabuti hangga’t hindi natin kilala si Kristo at hangga’t hindi natin alam ang Kanyang kapayapaan. Kaya’t dapat tayong huminto sandali at magnilay. Ang mga taong ito ay lubhang nangangailangan ng pagpapagaling mula sa Diyos at magtiwala sa Kanya bilang isang mapagmahal na Ama.
Maaaring hindi mo kailangan ang mensaheng ito, pero baka may iba kang kilala na kailangan ito. Ibahagi ito sa kanila.ahagi ito sa kanila.
